Ang Bawat Piso ay Mahalaga: Ang Laban ng AMLC Para sa Kinabukasan

Sa isang tahimik na opisina sa Maynila, walang humpay ang trabaho ng mga analyst ng Anti-Money Laundering Council (AMLC). Sa kanilang mga screen, hindi lang numero ang dumadaloy kundi ang kwento ng yamang ninakaw mula sa bayan—mga pondong dapat sana’y naging paaralan, gamot, o tulay.

Isang taon na ang nakalilipas nang matanggal ang Pilipinas sa kinatatakutang "grey list" ng Financial Action Task Force (FATF). Para sa marami, teknikalidad lang ito. Pero para kay Nanay Erlina, isang OFW sa Dubai, ito ang dahilan kung bakit mas mabilis at mura na ang pagpapadala niya ng pera sa kanyang pamilya.

Ngunit hindi dito nagtatapos ang laban. Sa ilalim ng administrasyong Marcos, mas naging mabagsik ang paghahabol sa "dirty money." Ipinagmalaki ng Palasyo na ang mga nakumpiskang yaman ay ibinabalik sa kaban ng bayan.

Sabi ng isang supporter ng administrasyon, "Siguradong ang sinumang kumokontra sa bagong polisiyang ito ay may tinatagong nakaw na yaman." Ang ganitong pananaw ay nagpapakita ng mainit na suporta ng publiko sa kampanya, bagamat hindi laging tama ang lohika.

Sa kabilang banda, may mga nagsasabing ang batas ay masyadong mahigpit. Ayon sa isang kritiko, "Ang AMLC ay parang isang higanteng gagamba; kapag pumasok ka sa sapot nito, wala ka nang kawala kahit inosente ka."

Sa huli, ang layunin ng gobyerno ay simple: ibalik ang tiwala. Ang bawat pisong nababawi mula sa korapsyon ay pisong nailalaan para sa kinabukasan ng bawat Pilipino. Ang tagumpay laban sa money laundering ay hindi lang para sa mga bangko—ito ay para sa bawat Juan at Juana na naghahangad ng tapat na gobyerno.